3.2.12

Sonetto XIX - Le morte pro le tristes es ventura

Qui se vide maltractate e combattite
Per le cruel angustias del indigentia: 
Qui suffre de inimicos le violentia,
Qui geme de tyrannos opprimite:

Qui non pote ultragiate e persequite
Trovar in le celos, o in le mortales clementia:
Qui plora finalmente le dur ausentia
De un ben, que per semper es perdite:

Gaudera pro viver, quando ille non passa 
Ni un momento in pace, quando le amaritude
Le corde sue, evelle e morsella?

Ah! Sol debe placer ad ille le sepultura,
Quia le vita pro le tristes es disgratia,
Le morte pro le tristes es ventura. 

[Manuel Maria Barbosa du] Bocage, poeta portugese, (1765-1805).

No comments:

Post a Comment